14 Eylül 2012 Cuma

GÜNLER UZUN YILLAR KISADIR...



"Günler uzun fakat yıllar kısadır.”  Gretchen Rubin-MUTLULUK PROJESİ adlı kitabından.

    Bence günümüz gerçeği bu kadar az kelime ile bu kadar güzel anlatılabilir.
Pazartesi olunca cuma olsun diye sürünüyoruz , bu gün bitse bu gün bitse diye çırpınıyoruz.Geçmek bilmiyor bazı günler.

    Ama sonra şöyle bir arkamıza bakıyoruz.Şoookkk!!!! Nasıl geçmiş yaa yıllar oluyoruz.Acaba bu günlerini dolu dolu geçirmeyen insanların karşılaştığı bir şey mi yoksa herkes yaşıyor mu bu duyguyu? Mesela ben en çok bana çok yakın gelen bir olayın tarihini gördüğümde o şoku yaşıyorum.Hadi canım diyorum o kadar yıl geçmiş olamaz.Ciddi ciddi bir hata falan vardır diye düşünüyorum.Örnek:Michael Jakson öleli 3 yıl olmuş.Hiç aklım almıyor.Henüz evlenmemişim bile ben o zaman.O kadar olmuş mu yahu?

    Hayatım çok mu rutin diye düşünüyorum.Dolu dolu geçirsek daha mı yavaş geçer ki, ben gayet de boş geçiriyorum ama aslında yine de hızlı bitiveriyor yıllar.Ama ani değişiklikler de beni geriyor.Mesela o gün için kafamda planlanmış bir şey var.(Bu planda hani şu konsere , şu davete ,ya da ne bileyim işte cart curt başka yere değil yani.Genelde benim iş çıkışı planlarım eve gitmek yönünde :-))Pat diye planım başka bir yöne kaymak durumunda kaldığında geriliyorum.Özellikle o plan benim asıl yapmak istediğim şey değilse, içimden gelerek değil de zoraki olarak yapmak durumunda kaldıysam, öfke patlaması yaşayabiliyorum.Yok ya öyle kırıp dökmüyorum.Ama çok pis surat asarım :-) Zoraki birşey yapmak durumunda bırakma kendini diyebilirsiniz pek tabiki de.Ama işte evlilik denen meret sayesinde bazen o gün gitmek istemediğiniz bir yere gitme durumunda kalabiliyorsunuz.Yada kıramadığınız bir arkadaşınızın sizden bir ricası olabiliyor.Bu illa istemedğiniz bir plan da olmak durumunda değil, normal koşullarda gayet cazip bir teklif de olabilir,sorun sadece o gün kafamda yaptığımın daha cazip bir plan olması.Malesef ki direk eve gitmek her zaman için bana daha cazip geliyor. :-) Tembellik diz boyu.Sadece tembellik de değil.Mesela gün boyu dışarda olduğum için eve gidince yapmayı planladığım bir şey varsa, o gün için ben onu yapamamış oluyorum.En basitinden bu çamaşır yıkamak da olabilir yani. :-) Olsun plan plandır. :-)

     Neyse ne demek istiyorum ben? Hem sabah işe gelince akşamı edelim diye çırpınıyoruz.Ay bugün bitmez edalarıyla.Hafta bitsin diye bekliyoruz.Cuma cuma diye sayıklıyoruz.Sonra o günlere bir bakmışız aslında çok da hızlı geçiyorlar.Haksızlık ediyoruz kendilerine.Günler kısa yıllar uzun olsa.Offff çok yaşadım hala gencimmm yaaa falan desek :-)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bişi der misiniz?